หลายๆ ครั้งที่ลืมไปว่าการเดินทางไม่ได้หมายถึงการเดินไปข้างหน้าเพียงอย่างเดียว ยิ่งเดินไปข้างหน้าเร็วเท่าไหร่ ยิ่งลืมคิดไปว่าเดินช้าๆ บ้าง…จะเป็นไรไป

หลังจากที่หัวปั่นวุ่นวายกับงานที่ออฟฟิสอยู่หลายวัน…โอกาสอันดีที่จะได้พักผ่อนก็มาถึง ตรุษจีนปีนี้พ่อกับแม่บอก (แกมสั่งนิดๆ) ว่าลูกๆ ทั้ง 5 คนต้องทำตัวให้ว่าง เพราะเราจะไปสวัสดีปีใหม่อาม่าอากงกันที่นราธิวาส เกือบ (แค่เกือบ) จะกังวลนิดหน่อย เนื่องจากตั้งใจว่าวันหยุดครั้งนี้จะสะสางงานในสต็อกให้หมด แต่นึกอีกทีก็ไม่ได้ไปกลับไปบ้านที่นราธิวาสซะนานเกือบ 10 ปีได้แล้ว อาม่าอากงคงดีใจมากมายถ้าลูกหลานกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตา อีกอย่างก็อยากไปดูให้เห็นกับตาถึง ‘สถานการณ์ความรุนแรงใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้’ เพราะเท่าที่จำความได้ ปัญหาไม่เคยถึงกับรุนแรงมากมายขนาดนี้ ด้วยเหตุผลหลายประการ ตรุษจีนที่ผ่านมาเลยไปสิงสถิตที่นราธิวาสอยู่ 3 วัน
Continue reading →