ระหว่างรอ ‘มวลน้ำ’

ระหว่างที่กำลังนั่งกังวลใจว่าคุณ ‘มวลน้ำ’ จะมาถึงหน้าประตูบ้านเมื่อไหร่ พะว้าพะวงไม่กล้าออกไปไหน เลยได้มีเวลาหยิบหนังสือหลายๆ เล่มที่ตุนๆ ไว้มานั่งอ่านสงบจิตสงบใจ คิดขึ้นมาได้ว่า น้ำท่วมครั้งนี้ ไม่ได้มีแต่เรื่องแย่ๆ ไปซะหมด ยังเหมือนทุกๆ อย่างที่ผ่านเข้ามา มันยังมีมุมเล็กๆ น้อยๆ ให้ได้ยิ้มออกอยู่เหมือนกัน

จากใกล้ตัวก่อนเลย ปกติเสาร์อาทิตย์ไม่เคยได้อยู่บ้านเป็นเรื่องเป็นราว ยิ่งวันธรรมดาก็ยิ่งแล้วใหญ่ พูดได้อย่างไม่อายว่า ‘บ้าน’ แทบจะกลายเป็นที่ซุกหัวนอนตอนกลางคืนเท่านั้นเอง เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ได้ ‘อยู่บ้าน’ เป็นจริงเป็นจังกับเขาบ้าง แรกๆ ก็เกิดอาการหงุดหงิดงุ่นง่าน หาเรื่องจะออกไปนู่นมานี่ได้ทุกวัน และสุดท้ายก็ไม่ได้ออกไปไหนไกล (เพราะไม่รู้จริงๆ ว่าน้ำจะมาเมื่อไหร่ ทิ้งทรายไว้บ้านคนเดียวนานๆ ก็เป็นห่วง :p)…แต่มาคิดได้อีกที ว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวแบบนี้…นานมากแล้ว ที่ไม่ได้ใช้เวลานั่งอ่านหนังสือด้วยกัน ดูทีวีด้วยกัน และอื่นๆ อีกมากมายตามวิถีที่มันควรจะเป็น เราปล่อยให้ ‘ชีวิต’ ในส่วนอื่นๆ เข้ามามีบทบาทกับเรามากเสียจน ‘ชีวิต’ ส่วนที่มีความหมาย และสำคัญจริงๆ เกือบจะหายไป น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ได้หันกลับมาบอกตัวเองอีกครั้งว่า ‘อย่าให้เรื่องด่วนแต่ไม่สำคัญ สำคัญไปกว่า เรื่องสำคัญแต่ไม่ด่วน’

ไม่ใช่แค่เฉพาะกับคนในครอบครัว ในสังคมทุกวันนี้ หลายครั้งที่เราลืมที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพของคนรอบๆ ตัว มีตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของทุกอย่าง จมอยู่กับความเร่งรีบ ต่อสู้กับเวลาอย่างไม่คิดจะเหน็ดเหนื่อย ไม่มีเวลาแม้แต่จะมองไปรอบๆ ตัวจนลืมไปว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้…น้ำท่วมครั้งนี้ เราเห็นคนหลายๆ คนที่หันหน้าเข้าหากัน ให้ความสำคัญกับสารทุกข์สุขดิบของเพื่อนบ้าน เห็นพี่ๆ น้องๆ รวมตัวกันไปทำกระสอบทรายหามรุ่งหามค่ำ ยอมทิ้งสิ่งที่เคยสำคัญกับตัวเองมาตลอด เพื่อมาทำให้สิ่งที่สำคัญสำหรับคนอื่น ถึงแม้ว่าสุดท้าย เราทุกคนก็เป็นเพียง ‘จุดเล็กๆ’ อาจไม่มีแรงพอที่จะทำอะไรได้มาก แต่พลังของจุดเล็กๆ หลายๆ จุดที่รวมตัวกัน อย่างน้อยๆ ก็ทำให้เกิด ‘เส้นบางๆ’ ขึ้นมาได้ และสุดท้าย ถึงแม้เส้นบางๆ เส้นนั้น ไม่อาจต้านทานพลังของธรรมชาติได้  และจริงอยู่ที่ยังมีอะไรหลายๆ อย่างที่ดูจะไปกันคนละทางกับที่พูดไป แต่เส้นบางๆ เล้นนั้นก็เป็นสัญลักษณ์ของ ‘เส้นใยมิตรภาพ’ ที่น่าจะพอที่จะทำให้การฟิ้นฟูหลังเหตุการณ์ดูมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง

(Source: The Atlantic)

ที่สำคัญน้ำท่วมครั้งนี้ยังทำให้เห็นอารมณ์ขัน เห็นความชิล และเห็นอะไรหลายๆ อย่างของคนไทย ที่ไท๊ยไทยจริงๆ หาที่ไหนในโลกคงไม่มี ไม่ว่าจะเป็นจดหมายถึงน้องน้ำ (ไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนเขียนอ่ะคะ ขอยืมมาแชร์นะคะ) กลอนพี่คนดี หรือจะเป็นพฤติกรรมการเดินห้าง ที่ถึงแม้ว่าน้ำจะอยู่ห่างไปแค่ 2-3 ถนน ห้างก็ยังคนเต็ม เดินเล่นก็อย่างชิลๆ กันอยู่นั่นเอง และก็ยังมีนวัตกรรมแปลกใหม่ต่างๆ นานาที่เอามาแชร์กันมากมายในสังคมออนไลน์ อย่างเรือหงส์แบบถีบที่เอามาใช้ยามขัดสนไปก่อน เห็นแล้วก็ทำให้ยิ้มได้ทุกที :)

(Source: Unknown Facebook)

ส่วน ณ ตอนนี้ สิ่งที่ทั้งสำคัญ ทั้่งด่วน คือว่า คุณ ‘มวลน้ำ’ น่าจะเดินทางใกล้ถึงบ้านแล้ว ควรจะไปเตรียมตัวต้อนรับซะหน่อย จะเป็นยังไง แล้วจะมาเล่าสู่กันฟังนะคะ :)