เคยมั้ยที่หลายๆ ครั้งจำไม่ได้ว่าจุดเริ่มต้นของบทสนทนาคืออะไร หรือเมื่อไหร่…แต่พอมารู้ตัวอีกที บางครั้งมันก็ได้จุดประกายอะไรๆ เอาไว้ให้ได้คำนึงถึง และก็มีบางครั้ง คำพูดเพียงบางคำในหน่ึ่งบทสนทนานั้นก็เปลี่ยนอะไรๆ ได้มากกว่าที่คิด อย่างหลังคงเกิดขึ้นไม่บ่อยเท่าอย่างแรก และหลายครั้งถูกมองข้ามไปว่าเป็นเพียงประกายความคิดเล็กๆ ที่อาจไม่มีความหมายสำคัญสักเท่าไหร่ แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว บางทีประกายความคิดพวกนี้ อาจจะค่อยๆ หล่อหลอมความนึกคิดของเรา จนกระทั่งวันนึงที่เรารู้สึกตัวขึ้นมา มันก็ได้เปลี่ยนมุมมองชีิวิตของเราไปโดยสิ้นเชิง.
เป็นอีกครั้งที่ได้หันกลับไปมองการเดินทางของช่วงขีวิตที่ผ่านมา ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาแค่ปีครึ่ง อาจจะเป็นเหมือนบทสนทนาเพียงสั้นๆ หากเทียบกับระยะของการเดินทางที่ยังรออยู่ แต่ก็เป็นบทสนทนาที่พอรู้สึกตัวอีกที ก็เก็บรวบรวมประกายความคิดความรู้สึกที่หลายหลายได้เป็นคลัง จนไม่น่าเชื่อว่าทุกๆ ส่วนอันนั้นมาจากหนึ่งบทสนทนาเท่านั้น
——————————————————————————-
เวลาไม่นานเท่าไหร่ ทำให้ได้รู้จักคนดีๆ หลายๆ คนที่ได้กลายเป็นส่วนหนึงของชีวิต ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ และทีมทุกๆ คน (รวมไปถึงลูกค้าที่กลายมาเป็นพี่ๆ ที่สนิทคุ้นเคยกัน) ที่ช่วยทำให้บทสนทนานี้เป็นบทสนทนาที่ออกรสได้ถึงพริกถึงขิง มีทั้งสุข เศร้า เหงา ฮา มีบ้างที่ตีกัน และมีบ้างที่เห็นไม่ตรงกัน แต่ตลอดมา คือรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ กำลังใจ และมิตรภาพ คงผ่านมาถึงวันนี้ไม่ได้ ถ้าไม่มีทุกๆ คน…ภูมิใจที่ได้รู้จักทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกๆ ประกายความคิดความรู้สึก ที่ทำให้เป็นอย่างที่เป็นทุกวันนี้ และขอบคุณสำหรับต้นทุนดอกเบี้ยสูง สำหรับการนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง 
