“ไม่มีใครคิดว่าตัวเองเป็นตัวประกอบ
หรือนักแสดงสมทบ
ในชีวิต เราคิดกันแต่จะเล่นเป็นตัวละครเอก
ความจริงโลกยังมีใครคนอื่น มีเรื่องราวมากมายหลากหลาย”
-
[เศษทรายในกระเป๋า, วรพจน์ พันธุ์พงศ์]
————————————————————-
หลายครั้งเรามัวแต่มองเรื่องของตัวเอง ราวกับว่ามันเป็นเรื่องที่ใหญ่ที่สุดบนโลกใบนี้ ควรค่าแก่ทุกๆ ความสนใจ จนลืมไปว่ายังมีที่ข้างๆ รอบตัวที่เว้นว่างอยู่สำหรับเรื่องราวของคนอื่น ถ้าเราหยุดมองตัวเองเป็นพระเอก/นางเอกสักพัก แล้วลองมองดูบทของคนอื่นดูบ้าง อาจจะทำให้เริ่มมองเห็นว่า ระหว่างที่เรานั่งร้องไห้กับบทนางเอกนั้น มีทั้งคนขับรถเมล์ ป้าคนกวาดขยะ เศรษฐีนายทุน และตัวประกอบอื่นๆ อีกมากมายที่กำลังทั้งบู๊ ทั้งบุ๊นอยู่กับเรื่องราวที่ยุ่งเหยิงอีกมากกว่าเป็นเท่าตัว วันนั้นเราจะร้องไห้น้อยลง และบางทีมันอาจจะทำให้ระยะการเดินทางที่ยังเหลืออยู่ ไม่เงียบเหงาจนเกินไปก็ได้
ขอเป็นผู้กำกับเลยละกัน
5555 ตำแหน่งดีสุดเลยนะเนี่ยพี่ตุล :p